بالاخره برای خودم مریم خریدم!

هزار بار به همسر گفته بودم برام گل بگیر و این اواخر فرموده بودم هوس مریم کردم!

ولی دریغ از یک ری اکشن به جا!

خلاصه امروز خودم خریدمش و وارد خونه که شدم تقدیمش کردم به همسر!

با نیم کیلو شیرینی خامه ای حتی!

الانم گل زیبام بالای سرمه و با هر نفس کیفور میشم از این بوی خوش.

همین.

دلم گرفته از حدود ۸.۵ دراز کشیدم تو اتاق بچه ها و سعی کردم خوابشون کنم، تا حدود ۱۱ که خوابیدن. واقعا بیش از توانم بود. سمت چپ و پایین دلم درد می کنه و پای چپم هم درد میکنه و بیشتر از هر چیز کلافه ام. ته ذهنم عصبی ام. بالاخره ۱۱ که بچه ها خواب رفتن به

لعنت به ویدئو پلیر اینستاگرام. دیوونه م کرده، البته با همدستی دو تا بچه. هی باید پاوس کنم به این و اون جواب بدم یا رسیدگی کنم یا دعوا کنم و هی دستم میخوره میاد از اول خسته شدم الانه که گریه م بگیره ساعت هنوز ۱۰ صبحه ولی انگار یه نصف روزه که دارم با ز

میتونم بگم امشب نسبت به دیشب حدودا ۱۰ درجه مودم بالاتره! دختر با آرامش و تقریبا خودجوش تکلیفاشو انجام داده همسر زباله ها رو گذاشته دم در و بعد تو پروسه خواب بچه ها همراهی کرده و کتاب خونده براشون و خاموشی زده و بعد رفته پی کار خودش، منم قصه صوتی براش

وقتی به خودم نگاه میکنم و می بینم موهامو رنگ کردم؛

به صورتم کرم میزنم؛

رژ لب میزنم و خط چشم می کشم؛

بعد مدت ها رفتم اپیلاسیون،

و از این دست کارها؛

می فهمم که بهترم؛ بهتر شدم؛ بهتر از حدود ۱ سال یا ۶ ماه پیش.

هنوز خیلی خوب نیستم، ولی بهترم.

و خوشحالم به خاطرش.

تصمیم گرفتم این هفته یه کم بیشتر خودمو دوس داشته باشم و به خودم افتخار کنم.

پ.ن.

خیلی بیشتر از اینا میخواستم بنویسم و البته حرفای متفاوت تری می خواستم بگم، ولی فعلا کلمه ها فرار کردن!

تو پست قبل یادم رفت بگم دفعات سردردام کمتر شده و خواب های آرومتری هم میبینم و کلا خوابم بهتر شده و احساس خستگیم هم کمتر. وای خدا چه روزای سختی بودن.... چه روزای سختی ... چه روزای سختی... واقعا دلم میخواد گریه کنم... طفلکی هستم گناه دارم خسته م... دل

این روزا بدنم به شدت ضعیف شده. یه بار که مجبور شدم یه نصف روز برم بیرون دنبال کارام و راه رفتم، شب از درد پا خوابم نمی برد، و چند بار دیگه هم تکرار شد! و کوچکترین کاری هم که با دستم بکنم ، شب دستم غش میره و درد میگیره! بدیش اینه که خیلی دلم میخواد ور

یه مدت قبل تر یه پستی نوشتم که توش گفتم خیلی احساس بیهودگی میکنم و باید حتما یه کار مفید مثل کتاب خوندن یا خیاطی و این چیزا انجام بدم تا احساس عذاب وجدان نداشته باشم. تو اون دوره، واقعا فشار زیادی روم بود و فکرم همش درگیر بود. مرتب داشتم هدف گذاری می

هوووف.

کاش زودتر سال تحویل بشه، راحت بشم از بدو بدو!

اونم بدو بدو برای کارای بیخود و تمیزکاری!

امسال اصلا لباس نو نخریدم و راستش لباسایی هم که دارم زیاد خوب نیست و دوسش ندارم.

تا حالا برام مهم نبود، ولی الان ناراحتم.

لباس نو می خوام:(

زین باده ای که محتسب شهر
در کوچه می فروشد ارزان ،
غیر از خمار ، هیچ نخواهی دید .

من تشنه کام ساغر آن باده ام
کز جرعه ای ،
ویران کند ؛
دوباره
بسازد ...